Al 75 jaar de leukste tafeltennisvereniging van Ede!
Het zijn vaak stille krachten, maar ook bekende gezichten binnen een vereniging: de vrijwilligers. In de rubriek ‘Sportgezichten’ portretteert Ede Stad Plus deze leden van Edese sportclubs. Vandaag: Hennie Wurms van TTV Ede.
door Eip Janssen
Op de vraag waarom Hennie Wurms (70) een gewaardeerd lid en later vrijwilliger bij TTV Ede is geworden, volgt een onverwachte uitleg. ,,Dat is nu ruim 31 jaar geleden. Elke woensdagavond, dat was in die tijd niet gespreid, was er voetbal op de tv. Ik ging zitten en welke wedstrijd dan ook, bleef ik gebiologeerd kijken. Dat ging vervelen en ik ben eens bij de club die toen nog ITN heette, gaan kijken. En uiteindelijk ben ik nooit meer vertrokken, zo leuk is het daar aan de Langekampweg”, aldus Wurms.
Hij was in die tijd werkzaam als leidinggevende bij Permar. En dat betekende de tweede anekdote van een leuk gesprek. ,,Bij Permar werkte Ad Peeters, een geweldige gast met een beperking. Ik wist niet dat hij tafeltenniste met zijn broer Dirkjan. Wie kent Dirkjan niet bij DTS Ede? Maar dat terzijde. Ik was zijn leidinggevende en uiteraard daagde Ad mij uit. Maar wat niemand, en ik dus ook niet verwachtte, gebeurde. Ad, gleed uit en brak een been. Volledige paniek, maar gelukkig kreeg ik hem rustig. Het is allemaal goed gekomen. Maar bij de club hadden ze al snel in de gaten dat ik graag ‘dienstbaar’ was. En voor je het weet ben je vrijwilliger”, schatert Hennie Wurms.
Hij is vrijwel elke maandagmiddag, woensdagavond en donderdagmorgen in het clubgebouw van TTV Ede actief. ,,En op vrijdagavond of zaterdagmiddag ben ik als supporter aanwezig. Het clubgebouw is bijna mijn tweede thuis geworden.” Hennie Wurms is een voorbeeld van een vrijwilliger die voldoet aan de term ‘stille kracht’. Hij is ook nog lid van de bouwcommissie en de commissie die zich buigt over de toekomstvisie bij zijn club. ,,Misschien door mijn achtergrond als voorzitter van de ondernemingsraad van Permar is dat ontstaan. Ik kan goed luisteren, een oordeel vormen en gevraagd en ongevraagd advies geven. Maar het liefst op de achtergrond.”
Heeft hij zijn vrijwilligerswerk of de club zien veranderen? ,,Niet anders dan de maatschappij. Ik doe al jaren op woensdagavond de bar. Je zet behoorlijk wat om. Soms wordt het ook weleens heel laat. Een jaar of tien geleden bracht ik de geldopbrengst weg naar de officieel barbeheerder. Dat zou nu niet meer kunnen. Je weet nooit hoever je met zoveel geld komt. Nu heeft TTV Ede zich aangepast en kan alleen nog maar met de pin worden betaald. Sommigen vinden dat misschien wat minder leuk, maar ik ga veiliger naar huis”, aldus de bescheiden vrijwilliger.
Even bescheiden staat hij met zijn twee collega’s Jan Mostert en Henny Pouw aan de basis van het jaarlijks te houden ‘Hans Degenaar 55plus-toernooi’. ,,Ik ben erin gerold omdat de vorige organisator het na jaren wel welletjes vond. Dat begrijp ik nu volledig. Wij hebben ons echt verkeken op de hoeveelheid werk die de eerdere organisator in zijn eentje verstouwde.’’
,,Maar hoewel het me veel tijd kost, geniet ik ook van de waardering van de 55plus-groep. Misschien ben ik soms te veel perfectionist, maar dat is mijn natuur. Ik speel wekelijks met hen recreatief. Wat ik bij deze groep het mooiste vind? Zij lossen met elkaar in enkele minuten alle wereldproblemen op. Mag het ook met een gemiddelde leeftijd van ruim 60 jaar. Een brok ervaring waar je ‘u’ tegen zegt”, vertelt Wurms.
Wie denkt dat vrijwilliger Hennie Wurms alleen maar oog heeft voor TTV Ede slaat de plank letterlijk en figuurlijk mis. ,,Vier kleinkinderen die bij DTS Ede voetballen. Ik ga, als het maar enigszins kan bij ze kijken. En bij uitwedstrijden ben ik ook weleens de chauffeur.” Ook daarin is Hennie Wurms dienstbaar op zijn geheel eigen wijze. Daarnaast is Hennie Wurms ‘gewoon’ een fanatiek FC Utrecht-supporter. Gewoon omdat hij wars is van zaken die niets met een wedstrijd te maken hebben.
Nieuwe leden bij TTV Ede worden op woensdagavond altijd het eerst door hem aangesproken. ,,Ik weet zelf hoe het is om als nieuweling ergens te komen. Omdat ik woensdagavond verantwoordelijk ben voor het clubhuis, vanzelfsprekend ook de gastheer namens de club. Ik maak een praatje met een nieuwkomer. Is het een beginneling dan stel ik hem of haar voor aan de recreatietrainer Henny Pouw. Is het een wat geroutineerde speler zorg dat men een tegenstander krijgt om te spelen. Het leukste? Mijn innerlijke voldoening is de vreugde dat men vrijwel altijd lid blijft. Ik weet niet hoeveel nieuwe leden ik al heb zien binnenkomen. Nee, echt niet door mij, maar meer omdat de club de gastvrijheid uitstraalt die het wil zijn”, vervolgt Wurms.
De vrijwilliger wordt niet betaald. ,,Gelukkig niet. Ik denk dat je als club niet aan betalen moet beginnen. Niet aan spelers en niet aan vrijwilligers. Waar leg je de grens. Daarnaast is vrijwilligheid voor mij geen vrijblijvendheid. Maar als er een vergoeding in het geding is, wordt het ook verplichting. Daar wordt vaak de sfeer binnen een club ook niet beter van.”
Waarom is hij, zo betrokken bij de club, eigenlijk geen bestuurslid geworden. ,,In de eerste plaats ben ik nooit gevraagd. Maar belangrijker is dat ik ook geen bestuurslid wil zijn. In mijn werkzame leven als leidinggevende bij Permar en later zoals gezegd voorzitter ondernemingsraad ben je vaak de ‘kop van jut’. Wie aan het roer zit krijgt vaak kritiek en een enkele maal een compliment. Zoals gezegd bevalt me de rol van vrijwilliger, redelijk op de achtergrond veel beter. En laat duidelijk zijn, naast mij telt deze club nog veel meer gewaardeerde vrijwilligers. Laten we ze koesteren”, eindigt Hennie Wurms gedecideerd.
Wij gebruiken functionele en analytische cookies om onze website goed te laten werken en te verbeteren. Lees meer in onze Cookie & Privacyverklaring.
