Tafeltennisvereniging TTV Ede Logo TTV Ede

Al 75 jaar de leukste tafeltennisvereniging van Ede!

Verslag laatste dag Hans Degenaar Toernooi

Verslag laatste dag Hans Degenaar Toernooi

Hans Degenaar Toernooi 2026: een batje op zijn kop, veel rekenwerk en vooral veel plezier

Die Hennie Wurms toch. Via via wist hij Rinus Hebgeheurd alsnog te bereiken. Een verzoek om een eindverslag te schrijven weiger je niet zomaar. Zeker niet als Floortjeweetal zich er vervolgens ook nog mee gaat bemoeien. Zij leverde eerder ook weleens een bijdrage, maar is nu een beetje uit het zicht geraakt. De oorzaak? Beter niet daarover te praten, of zou zij teleurgesteld zijn in de ranglijst waarop haar partner voorkomt? Ik kan het me niet voorstellen. ,,De vraag stellen is haar beantwoorden”, realiseert Rinus zich plotseling met een blik richting Floortjeweetal.

De Wisseltrofee met Winnaar Jan Mostert (inmiddels al 5x) editie 2026
De Wisseltrofee met Winnaar Jan Mostert (inmiddels al 5x) editie 2026

DUS:
Zes weken tafeltennis zitten erop. Goed voor 1440 gespeelde games. Dat zijn er gemiddeld ruim 41 per deelnemer. Al zullen sommigen zweren dat zij er minstens tweehonderd hebben gespeeld en anderen hopen dat er ergens een administratieve vergissing is gemaakt. Hoeveel slagen daarbij zijn uitgedeeld, gemist of met een flinke dosis geluk over het net zijn gerold, laat Rinus graag aan de verbeelding van de lezer over. Feit is wel dat de sportiviteit opnieuw de grote winnaar was.

OUDSTE:
Dat bleek bijvoorbeeld uit een mailtje van onze oudste deelneemster. Zij bedankte de organisatie voor de gezelligheid en de manier waarop iedereen met elkaar omging. Mooier kun je een toernooi eigenlijk niet samenvatten.

EINDE of BEGIN:
Natuurlijk was er onderweg ook ruimte voor discussie. Dat begon al bij de prijsuitreiking. De prijsuitreiking: stof tot napraten. De prijzen werden deze keer uitgereikt door Henny en Jan, terwijl Hennie als aangever fungeerde. Een vertrouwd trio dus. Toch hoort Rinus Hebgeheurd in de wandelgangen weleens iets. En wat hij daar opvangt, klinkt interessant. Het schijnt namelijk dat de prijsuitreiking in 2027 mogelijk een andere invulling krijgt.

De jongeren onder de ouderen zullen het misschien niet meer weten, maar onze Hans Degenaar nodigde vroeger steevast een prominente gast uit om de prijzen uit te reiken. Heidekoninginnen, voetballer Kees van Wonderen, oud-wethouder Roel Kremers, oud-topscheidsrechter Henk van Ettekoven en voormalig sportshophouder Gerdo Hazelhekke maakten ooit hun opwachting aan de Langenkampweg. Ongetwijfeld vergeet Rinus er nog een paar. Dat waren gasten die het vaak prachtig vonden om de prijsuitreiking voor hun rekening te nemen. Alleen bleef het daar niet altijd bij. Hans zette ze namelijk regelmatig ook meteen achter een tafeltennistafel. Rinus herinnert zich nog levendig hoe één van die prominenten het batje ondersteboven vasthield. Hilarisch natuurlijk, al kwam het uiteindelijk allemaal goed. Sommigen vroegen zich zelfs af waarom ze eigenlijk waren uitgenodigd.

,,Wat levert het mij op?” Hans had daar een standaardantwoord op. ,,Klandizie, stemmen of in ieder geval goodwill.” Daar viel weinig tegenin te brengen. Hans is helaas veel te vroeg overleden, maar met zulke herinneringen is hij tijdens dit toernooi nog altijd een beetje aanwezig.

DAMES:
Geen prijs voor de beste dame dit jaar dus. Volgens de organisatie moest iedereen gelijk beoordeeld worden. Dat bracht Rinus even aan het twijfelen. Gelukkig duurde dat niet lang, want denken is vermoeiender dan tafeltennissen. In atletiek, tennis, voetbal, wielrennen en eigenlijk vrijwel alle andere sporten bestaan immers aparte klassementen voor mannen en vrouwen. Blijkbaar is dat daar geen discriminatie, maar hier ineens wel. Rinus besloot er niet te lang over na te denken. Daarvoor zou eerst een commissie moeten worden opgericht, vervolgens een werkgroep en daarna waarschijnlijk nog een evaluatieformulier. En daar was gelukkig niemand voor naar de tafeltenniszaal gekomen. De dames draaiden overigens prima mee tussen de heren en bewezen nog maar eens dat tafeltennistalent zich weinig aantrekt van leeftijd, geslacht of ranglijstpositie. De echte prijswinnaars kregen ondertussen iets anders te horen. Wie bovenaan eindigde, promoveert volgend jaar naar een sterkere groep. Een mooie beloning, maar ook een vriendelijke waarschuwing.

Frank (2e) - Jan (1e) - Gert (3e)
Frank (2e) – Jan (1e) – Gert (3e)

LAATSTE:
Ook de poedelprijzen werden uitgereikt. Altijd een bijzonder moment. Want wat zegt zo’n prijs precies? Dat je onderaan bent geëindigd? Dat je simpelweg de zwaarste tegenstanders trof? Of dat de vorm precies één week te laat kwam? De waarheid zal ergens in het midden liggen. Over één prijs was overigens nauwelijks discussie mogelijk. Jan Mostert mocht zich uiteindelijk de sterkste speler van het deelnemersveld noemen. Een knappe prestatie waar niemand een VAR voor nodig had.

REKENEN ALS OF JE DE BELASTINGDIENST BENT:
Al na de eerste speelronde verschenen de eerste analyses. ,,Met een andere dubbelpartner had ik hoger gestaan.” ,,Als die van hem wint en ik twee games pak, dan schuif ik misschien nog een plaatsje op.” Sommige deelnemers bleken een verborgen talent voor ingewikkelde berekeningen te hebben. Als die energie ook achter de tafel was gebruikt, waren de wedstrijden waarschijnlijk nog korter geweest. Over cijfers gesproken. Regelmatig werd gevraagd waarom alle gamestanden eigenlijk werden genoteerd. Niet voor de eindrangschikking, zo bleek. Vooral omdat sommige mensen nu eenmaal gelukkig worden van complete administratie. En laten we eerlijk zijn: een goed ingevulde uitslagenlijst heeft voor bepaalde tafeltennissers bijna dezelfde aantrekkingskracht als een gewonnen partij.

TE VROEG:
Eigenlijk werd het toernooi al beslist voordat de laatste bal was geslagen.  Toen Frank Hoornenberg zijn dubbel met 0-3 verloor en Jan Mostert met 3-0 won van Selar, konden de rekenmeesters hun conclusies trekken. Hoewel hier en daar nog voorzichtig werd getwijfeld, sprak de reactie van Albert boekdelen. ,,Ik ga ervoor!” Dat werd lachend uitgesproken, maar de vreugde in zijn stem maakte duidelijk dat er weinig onzekerheid meer over was. Soms zegt een glimlach meer dan een volledige uitslagenlijst.

DE RALLEY:
Tot slot verdient één moment een speciale vermelding. Tijdens de partij tussen Henk Lambooy en Gert Marcus hielden beide heren de bal maar liefst 36 keer achter elkaar in het spel. Zesendertig keer. Rinus telde mee. Volledig neutraal uiteraard. Bij bal 37 ging het alsnog mis. Tot opluchting van enkele omstanders overigens, want sommigen begonnen inmiddels pijn in hun nek te krijgen van het heen en weer kijken. Het punt was voorbij, maar de bewondering bleef. Want iedereen die zelf achter een tafeltennistafel heeft gestaan weet dat zesendertig keer achter elkaar raakslaan aanzienlijk moeilijker is dan het klinkt.

NABABBEL:
Iedere donderdagmorgen werd er niet alleen gespeeld, maar ook uitgebreid nagepraat. Opvallend daarbij was dat een nederlaag lang niet altijd werd toegeschreven aan een betere tegenstander. Een gebrek aan wedstrijdritme, een mindere dag, een ongelukkig balletje, de luchtvochtigheid, de stand van de maan of een mysterieuze instelling van het batje bleken regelmatig een grotere rol te hebben gespeeld. Zeker onder de noppenspelers hoorde Rinus de meest creatieve analyses voorbijkomen. Wetenschappelijk is nooit bewezen dat noppenspelers een aparte categorie vormen binnen de tafeltenniswereld. Maar de aanwijzingen stapelen zich inmiddels sneller op dan een verzameling versleten noppenrubbers.

Misschien zegt ook de volgende opmerking van onze op 20 november alvast trakterende Henk Lambooy genoeg: Ik moet vaker tegen je spelen. Andere tegenstanders openen mijn ogen. En het is leuker dan ik dacht. Daar raakte Henk onbedoeld een punt dat Rinus aanspreekt. Naast de vanaf volgende week weer betaalde koffie was dat misschien wel één van de grootste opbrengsten van dit toernooi: eens tegenover iemand anders staan dan normaal. Nieuwe tegenstanders, andere speelstijlen, verrassende gesprekken en soms zelfs een andere kijk op het spelletje. Misschien mogen we daar volgend jaar best wat vaker naar streven. Want afwisseling blijkt niet alleen leerzaam, maar vaak ook gewoon leuker dan vooraf gedacht. En laten we eerlijk zijn: sommige deelnemers bleken achteraf een stuk aardiger dan hun service deed vermoeden.

SLOT:
U bent aan het einde gekomen van, of verlost van, het Hans Degenaar Toernooi 2026 als u deze laatste regels leest. Bedenk dat alle bijdragen, van Henk Lambooy tot Irene en Renz van Nes, Marc Cornelissen en andere min of meer bekende scribenten, met een knipoog zijn geschreven. Niet leuk? Dan vooral niet meer lezen.

Maar nog beter: lever volgend jaar zelf een bijdrage aan. Rinus kan u verzekeren dat kritische noten vanaf de zijlijn aanzienlijk makkelijker zijn dan zes weken lang een toernooi organiseren. Dat geldt overigens ook voor een potje tafeltennis. Heeft het Hans Degenaar Toernooi 2026 aan de verwachtingen voldaan?

Rinus stelde de vraag aan Floortjeweetal. Het diplomatieke antwoord luidde: Dat moet iedere deelnemer zelf beoordelen. Maar feit blijft dat er zes weken lang volop werd gespeeld, gelachen, gerekend, nagepraat en koffiegedronken. En dat laatste was dit jaar zelfs gratis.

ORGANISATIE PRIMA:
Namens velen spreekt Rinus daarom graag een woord van dank uit aan Hennie, Henny en Jan. Zij zorgden voor zes weken sportief plezier, ontmoetingen en voldoende gespreksstof om nog maanden vooruit te kunnen. Evalueer de nieuwe opzet gerust, vergelijk haar met eerdere edities en pas waar nodig een regel aan. Maar houd vooral vast aan wat dit toernooi zo sterk maakt: plezier, sportiviteit, ontmoeting en gezelligheid.

Organisatie: Jan, Henny en Hennie
Organisatie: Jan, Henny en Hennie

En mocht Hennie volgend jaar opnieuw via via op zoek gaan naar Rinus Hebgeheurd voor een bijdrage? Dan zal Rinus daar eerst eens rustig over nadenken.

Pakweg vijf seconden. Hooguit zes als de koffie net is ingeschonken.

Uw Rinus Hebgeheurd.

**********************************************************************************************************************
Hieronder de winnaars in hun eigen poule

 

*************************************************************************************************

UITSLAG